Reklama
Start Myślenie twórcze - scenariusz

Myślenie twórcze -scenariusz zajęć

SCENARIUSZ ZAJĘĆ

Myślenie twórcze - wprowadzenie

Temat: „Słowa i obrazy”

Forma: zajęcia warsztatowe

Grupa docelowa: uczniowie kl. II

Czas: 1,5 – 2 h

Cel: Celem ogólnym spotkania jest przedstawienie uczniom wybranych form treningu twórczego myślenia oraz zachęcenie do dalszych „myślowych eksperymentów”. Budowanie zaufania do wyobraźni i własnej kreatywności.

Pomoce:

  • nagranie muzyczne (jako „podkład” do fabuły)
  • tekst wiersza „Zaczarowany teatr”[1]( napisany na tablicy/brystolu/kserokopia dla każdego ucznia)
  • różne przedmioty ( także stałe wyposażenie klasy) jako rekwizyty teatralne
  • kredki, flamastry
  • kapelusz
  • woreczek soli lub cukru
  • puste paski papieru lub paski z już napisanymi słowami ( patrz: ćwiczenie „Dadaiści”)

Przebieg zajęć:

Lekcja 1

  1. Poznajmy się!
  • Pomysłowe wizytówki

Na pasku papieru każdy uczeń pisze czarnym flamastrem swoje imię – następnie próbuje dojrzeć „coś więcej” w konturze litery i przerabia A w górę, o w twarz itp.

  • „Daję Wam garść mojej…” ( szybkości, cierpliwości, sprytu etc.)

Łączymy siły – zapisujemy na tablicy skojarzenia pod hasłem Nasze mocne strony, a następnie dzieci wybierają jedną zaletę, która dobrze je opisuje, podchodzą do magicznego kapelusza i wrzucają garść soli mówiąc „ Daję wam garść mojego humoru/ sprytu itp.”

  1. Wspólne opowiadanie:

Prowadzący rysuje na tablicy dowolny obrazek, następnie do tablicy podchodzi uczeń i poda obrazkiem rysuje coś, co jemu akurat przychodzi do głowy, potem następni uczestnicy zajęć. Na tablicy widać łańcuch obrazków – na jego podstawie powstanie historyjka, którą wspólnie snuć będzie cała klasa. Osoba, która zaczyna musi zawrzeć w swojej wypowiedzi słowo z pierwszego obrazka, kolejna – następny rysunek ( dzieci przekazują sobie maskotkę, w kręgu lub rzucają do tego, kto się zgłasza – ma pomysł).

  1. Słowo czarodzieja ( autor: K. J. Szmidt)

„ Jestem Czarodziejem, odbieram Wam zdolność mowy i prawo do mówienia. Jestem jednak łaskawy, pozwalam Wam, więc wybrać sobie po 5 słów, których możecie używać. Zapiszcie je na kartce”.

Uczeń ma za zadanie porozmawiać z kolegą używając tylko tych pięciu słów – następnie dopisuje na swojej kartce słowa, których użył kolega – przy następnej rozmowie ma już do dyspozycji 10 słow ( 3 zmiany).

  1. „Dadaiści” ( w parach)

Prowadzący przedstawia uczniom krótką charakterystykę ruchu artystycznego zwanego dadaizmem ( kluczowe zagadnienia: znaczenie słowa dada, fascynacja sztuką dziecięcą, zwyczaj losowania słów z kapelusza i układania z nich poematów). Uczniowie wzorem artystów losują kilka słów z kapelusza ( mogą sami napisać słowa na paskach papieru a po ich wymieszaniu wylosować kilka; 6 pasków: 2 czasowniki, dwa rzeczowniki, przymiotnik, przysłówek).

  1. Rzeźbiarze

- podział na grupy, krótka rozmowa o tym, co może przedstawiać rzeźba

- grupy „zadają sobie” tematy rzeźb

(5) Budujemy maszynę! (do rozśmieszania)

  1. Niezwykłe konsekwencje ( K. J. Szmidt)

Uczniowie opisują w punktach konsekwencje wydarzeń typu:, Co by było, gdyby nie wynaleziono koła?

Lekcja 2

  1. „Kosmici i Ziemianie” ( K. J. Szmidt)

Dzieci – Kosmici układają wspólnie z prowadzącym pytania do grupy dzieci – Ziemian; proszą o wyjaśnienie pewnych spraw dotyczących życia Ziemian, proszą o rady.

  1. Scenariusz ( autor: K. J. Szmidt)

Rysunkowa modyfikacja ćwiczenia Szmidta – dzieci po wysłuchaniu utworu – ścieżki dźwiękowej filmu zamiast pisania scenariusza przedstawiają wyobrażoną akcję na łańcuchu obrazków.

  1. „To nie jest skakanka”

Wprowadzeniem do zabawy w udawanie jest ćwiczenie ze skakanką – pierwsza osoba w kręgu wymyśla oryginalne zastosowanie skakanki mówiąc „ To wcale nie jest skakanka, ale...” np. pasek ( i obwiązuje się skakanką – paskiem).

  • Wiersz „ Zaczarowany teatr” ( czytanie i rozmowa)
  • Burza mózgów – ćwiczenia w doborze rekwizytów

Na środku sali znajdują się rozmaite przedmioty: koc, firanka, kubek etc. Dzieci zgłaszają swoje pomysły na wykorzystanie przedmiotów w teatrze ( np. firanka jako śnieg).

  1. Podsumowanie spotkania i pożegnanie

 

„Przerywniki”:

  1. Klaskanie ( dwa razy – zmiana kierunku przepływu „energii”)
  2. Szeptane polecenia & Stańcie się rozzłoszczonymi ptakami.

 


[1] W: J. Kulmowa (1986): „ Niebo nad miastem”. Warszawa: Nasza Księgarnia