Start Lektura dla rodzica 3

Lektura dla rodzica 3

Akceptacja uczuć TAK. Nadmierna pobłażliwość NIE.

Wszystkie uczucia są dozwolone, ale nie chwalisz dziecka za zachowanie,

które ci się nie podoba.

Widzę, że sprawia Ci frajdę kreślenie widelcem na maśle.

Jeśli chcesz malować, weź farby.

Rozumiem, że lubisz zapraszać kolegów do pokoju.

Jak chcesz, żeby chłopcy zajrzeli do Ciebie, musisz uzgodnić to ze mną i bratem.

Wygląda na to, że wkurzasz się na panią z chemii.

Możemy zastanowić się, co by ci pomogło, ale zwyczajnymi słowami, bez przekleństw.

 

Kiedy akceptujemy nasze dzieci, one łatwiej zgadzają się na ograniczenia, jakie im stawiamy.

 

Zamiast mówić „nie”

1. Udziel informacji (bez „nie”)

 

Czy mogę iść na plac?

 

Zamiast: Nie, nie możesz. Wyjaśnij: Za pięć minut mamy obiad/ Zrób zadanie.

2. Zaakceptuj uczucia.

 

Nie chcę jeszcze iść do domu. Czy nie możemy zostać?

 

Zamiast: Nie, musimy zaraz iść.

 

Zaakceptuj jego uczucia: Widzę, że chciałbyś tu jeszcze być. Trudno jest  opuszczać                miejsce, gdzie jest ciekawie…

 

3. Opisz problem

Mamo, czy możesz teraz zawieźć mnie na basen?

Zamiast: Nie, nie mogę, musisz zaczekać.

 

Opisz: Chciałabym ci pomóc. Problem polega na tym, że przyjdzie elektryk.

4. Jeśli to możliwe zastąp „nie” wyrazem „TAK”

Czy mogę iść do Maćka?

 

Zamiast: Nie, nie posprzątałeś pokoju.

 

Opisz: Tak, naturalnie. Jak tylko posprzątasz pokój.

Wyraz „nie” jest krótszy od podanych alternatyw, jeśli jednak dodasz do tego sprzeciw dziecka to często długa droga wyda się właśnie krótszą

 

 

Na podstawie:

Faber A., Mazlish E. (2001) „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”